Codzienne funkcjonowanie po przebytej chorobie, urazie albo podczas długotrwałego leczenia na prawdę bardzo często wymaga implementacji wielu elementów życia do nowych warunków. Oprócz działań związanych z ulepszeniem sprawności fizycznej znaczenie może posiadać również powrót do aktywności społecznej, kontaktów z innymi osobami a także samodzielnego wykonywania codziennych obowiązków. W tym kontekście pojawia się rehabilitacja społeczna, która obejmuje działania mające na celu wspieranie uczestnictwa w życiu rodzinnym, zawodowym i lokalnym.
Nie dotyczy ona jedynie ćwiczeń czy terapii ruchowej, niemniej jednak również nauki radzenia sobie ze zmianami, które mogą pojawić się po pogorszeniu stanu zdrowia.
Proces powrotu do większej samodzielności bywa różny dla każdej osoby. W praktyce sporo zależy od rodzaju problemu zdrowotnego, wieku, aktualnych sposobności oraz wsparcia dostępnego w najbliższym sąsiedztwie. Zdarza się, że największym wyzwaniem nie jest sama sprawność fizyczna, lecz ograniczenia wynikające z długiej przerwy w pracy, zmiany codziennych przyzwyczajeń lub obawy powiązane z ponownym wejściem w określone sytuacje społeczne. Dlatego działania rehabilitacyjne mogą obejmować również rozwijanie kwalifikacji organizacji dnia, korzystania z dostępnych form pomocy a także stopniowego zwiększania aktywności.
Wśród różnych form wsparcia znajdują się także sanatoria i turnusy rehabilitacyjne, które łączą określony intencja zabiegów, wypoczynek oraz sposobność kontaktu z osobami mającymi podobne doświadczenia. Przy wyborze takiej formy pobytu bierze się pod uwagę w głównej mierze zalecenia medyczne, aktualny stan zdrowia oraz zakres potrzebnej pomocy. Nie każdy rodzaj terapii będzie dobry dla każdej osoby, dlatego znaczenie ma wcześniejsze postanowienie celu pobytu i sposobów uczestnictwa w proponowanych zajęciach. W sytuacji osób z bardziej złożonymi rozterkami zdrowotnymi ważne jest uwzględnienie dodatkowych ograniczeń a także indywidualnych wymogów.
Szczególną grupę stanowią osoby po leczeniu chorób układu krwiotwórczego, dla których funkcjonowanie po zakończonej terapii może wymagać dodatkowej uwagi. Sanatoria dla pacjentów hematologicznych uwzględniają specyfikę tej grupy, ponieważ powrót do aktywności może przebiegać przeciwnie niż w sytuacji innych schorzeń. Istotne mogą być między innymi bieżące wyniki badań, ogólna kondycja organizmu a także zalecenia lekarzy prowadzących. W takich sytuacjach planowanie następnej rehabilitacji wymaga uwzględnienia zarówno potrzeb fizycznych, jak i psychicznych, ponieważ długotrwałe leczenie na prawdę często wpływa na sporo sekcji życia.
Zobacz: rehabilitacja społeczna.